Weer een jaar ten einde #2021

2021 is alweer bijna voorbij, en wat is het ondanks alles snel gegaan. Eerlijk gezegd was 2021 voor mij niet echt een leuk jaar, ondanks een behoorlijke mijlpaal in het voorjaar. In deze nieuwe blog vertel ik je uitgebreid over wat ik het afgelopen jaar allemaal heb beleefd en wat het met me deed.

Bron: pexels.com/pixabay.com

Lockdown en vooronderzoek behandeling Rotterdam

Het jaar begon in een strenge lockdown. We mochten helaas bar weinig. Ik vulde de tijd met mijn vwo-vakken en het oefenen van talen. Zo gingen de weken voorbij. De lockdown duurde zo lang dat ik besloot om mezelf te millimeteren. Het resultaat was niet lelijk, maar ik ben blij dat alles er inmiddels weer aan zit.

Twee dagen voor het einde van 2020 kreeg ik te horen dat ik misschien in aanmerking kon komen voor een behandeling die de achteruitgang van mijn zicht stopt en die het zicht zelfs kan verbeteren. In februari onderging ik een aantal onderzoeken voor deze behandeling. Ik werd geschikt bevonden en het wachten op de data kon beginnen.

In maart kreeg ik te horen dat de operaties zouden plaatsvinden op 12 en 21 april. In de weken voor de behandelingen heb ik heel weinig sociale contacten gehad, want ik wilde in deze periode absoluut geen corona krijgen.

Behandeling

Op 11 april vertrok ik met mijn ouders naar Rotterdam, waar we in een hotel overnachtten. De dag daarop vond de eerste operatie plaats in het Oogziekenhuis Rotterdam. Na een geslaagde operatie moest ik 24 uur platliggen om het medicijn in te laten werken. Anderhalve week later slaagde de tweede operatie. Ik heb na de behandelingen nog een tijdje moeten oogdruppelen.

Het herstel verliep helaas niet erg voorspoedig, er waren een aantal bijwerkingen, maar uiteindelijk kwam alles op zijn pootjes terecht. Inmiddels ben ik alweer lang en breed hersteld. En, het belangrijkste: mijn zicht blijft hoogstwaarschijnlijk stabiel en ik zie beter in het donker.

Examens en uitstel studie

In mei, een maand waarin we grotendeels uit de winterlockdown waren gekropen, zou ik de eerste schriftelijke vwo-examens afleggen, maar deze moest ik vanwege mijn kwakkelende ogen verplaatsen naar juni. Uiteindelijk heb ik de meeste van deze examens in augustus afgelegd. De mondelinge examens vonden plaats in juli. Eind augustus bleek ik voor alle vakken geslaagd te zijn.

Ik wilde een talenstudie gaan doen aan de Rijksuniversiteit Groningen, maar vanwege alle medische perikelen werd het zoeken van woonruimte bemoeilijkt, waarop ik uiteindelijk besloot mijn plannen een jaar uit te stellen.

Coronavaccinaties

In juni en juli haalde ik mijn coronavaccinaties, waardoor ik minder angstig werd om andere mensen te besmetten. Een opluchting!

Psycholoog

In de zomer begon ik met een onderzoekstraject bij de psycholoog. Dit heeft best wel lang geduurd (tot en met december), maar ik ben blij dat mijn situatie eens goed onder de loep genomen is. Volgend jaar begin ik met de behandeling, en daar kijk ik echt naar uit. Het is tijd om de belemmerende overtuigingen uit het verleden los te laten.

Dit jaar had ik ook een aantal gesprekken met een therapeut die ik vanuit mijn puberteit ken. Dit heeft me zeker geholpen. 

Summer of love

In de zomer kreeg mijn date-leven weer een boost. Na twee maanden intensief contact bleek het toch niet zo’n goede match te zijn. Dat was even een teleurstelling, maar ik ben weer een leerzame ervaring rijker.

Afscheid van mijn oma

In september is mijn oma na een leven van 90 jaar heengegaan. Ze was al langere tijd ziek, en ik ben blij dat ze een mooi, rustig en liefdevol einde heeft gehad.

Werk, vrijwilligerswerk en gewijzigde studieplannen

Omdat het nog een jaar zou gaan duren voordat ik de schoolbanken weer in zou gaan wilde ik vanaf september werkervaring opdoen. Ik kwam al vrij snel bij een bedrijf terecht, maar de baan en de werkomgeving bleken na een aantal weken helaas niet goed bij me te passen. Een gesprekje met het UWV leerde me dat ik me beter eerst op andere zaken kan richten. In deze periode besloot ik ook dat ik toch een talenstudie in deeltijd wil gaan doen.

De beslissing om een talenstudie in deeltijd te gaan doen betekende dat ik de vwo-vakken niet meer nodig heb. De deeltijdstudie is namelijk op hbo-niveau, en ik heb al sinds 2014 een havodiploma. Ik heb soms het gevoel dat ik de vwo-vakken voor niks heb gedaan, maar stiekem weet ik dat ik mijn kennis weer flink bijgespijkerd heb, en dat is alleen maar goed voor mijn toekomstige studie.

Voorlopig blijf ik waarschijnlijk vrijwilligerswerk doen (voor zover de coronaregels het toelaten). Betaald werk vinden dat bij mij past is in mijn situatie simpelweg moeilijk. Het zij zo. Ik wil altijd veel, maar niet alles is haalbaar, helaas.

Stay at home, alwéér

Half december moesten we helaas weer opnieuw in een strenge lockdown, iets waar niemand op had gehoopt. Ik hoop dat we zo snel mogelijk onze boosterprik kunnen halen en dat de coronapillen snel beschikbaar komen. Ik heb er een beetje een hard hoofd in, maar laten we proberen positief te blijven.

Ik hoop trouwens ook dat de vaccinaties in de arme landen echt op gang komen, maar ik ben bang dat dat bij mooie beloftes blijft.

De plannen voor volgend jaar

Uiteraard studeren vanaf het najaar, maar daarvoor (en ook tijdens mijn studieperiode} vrijwilligerswerk blijven doen en blijven schrijven. Misschien wil ik ook iets met politiek gaan doen. Verder hoop ik mijn sociale leven weer een beetje op de rit te krijgen. Vlak voor corona was ik daar best tevreden over, maar de pandemie heeft roet in het eten gegooid. Het voelt soms een beetje alsof ik de sociale vaardigheden die ik had opgebouwd weer moet bijspijkeren. Ik hoop echt dat dat lukt. En tot slot: ik ga natuurlijk naar de psycholoog.

Ik wens iedereen een gelukkig 2022 toe!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *