Een visuele beperking en autisme, hoe is dat?

Als je autisme hebt kom je veel uitdagingen tegen in het leven. Zo is het ook als je een visuele beperking hebt. Echter, sommige mensen hebben het allebei, en daar ben ik er een van. In dit artikel zoom ik in op situaties waaruit blijkt dat deze combinatie soms heel ingewikkeld is.

Foto door Dmitry Demidov via Pexels

Dubbele spanning

Mijn autisme uit zich niet zozeer in een sociale/communicatieve beperking, niet meer althans. Ik ben door veel training en begeleiding op een aardig sociaal en communicatief niveau gekomen (althans, dat vind ik zelf ;)). Ik heb vooral sneller last van stress. Stel je dan maar eens voor wat er gebeurt als je een druk kruispunt wilt oversteken. Ik mis door mijn kokervisie het overzicht, dat maakt het al lastig en dat wekt zenuwen op. Door mijn autisme stijgt de spanning nog sneller.

Bij dit specifieke voorbeeld moet ik ook benoemen dat ik geluiden lastig kan filteren. Een voorbijrijdende vrachtwagen kan mij compleet uit mijn concentratie halen. Oversteken is soms dus best lastig, maar ik probeer rustig te blijven en daardoor lukt het altijd wel. Als het echt even niet gaat vraag ik hulp.

Onbegrip op school en bij begeleiders

Als kind was ik aangewezen op cluster 4-onderwijs, onderwijs voor kinderen met autisme, ADHD en aanverwante diagnoses. Voor mijn autisme was daar (meestal) begrip, maar voor mijn visuele beperking niet altijd. Dan krijg je situaties zoals deze: je kunt een pen niet vinden. De juf zegt dat je je bril moet opzetten (ik had toen alleen nog maar een bril om op het schoolbord te kunnen kijken). Dat terwijl dat niet helpt tegen ernstige nachtblindheid, en het was daardoor dat ik die pen onder de tafel niet goed kon vinden.

Even omdraaien: wel begrip voor mijn visuele beperking, maar niet voor mijn autisme. Ik heb vroeger fietstraining gehad van iemand die mensen met een visuele beperking begeleidt. Ik voelde mij ongemakkelijk bij die persoon, en als ik me vroeger ongemakkelijk bij iemand voelde, dan werd ik heel stil en dan zei ik niets. De trainer vond dat lastig, en er ontstonden spanningen.

Nog weer even iets moeilijks: de gymlessen op school. Door mijn beperkte zicht kon ik niet goed meedoen met bijvoorbeeld de balsporten, zeg maar gewoon helemaal niet. 80% van de lessen deden we een balsport, en ik denk dat dat was vanwege het sociale aspect (tja, cluster 4-onderwijs, dan kom je niet onder ‘verplicht sociaal doen’ uit).

Ik deed altijd toch maar mijn best om mee te doen, maar dat leverde veel frustraties op. Door mijn autisme kon ik dat niet goed uiten, en dat leidde tot aanvaringen met mijn gymdocent en soms ook met mijn mentor (in het geval mijn mentor helemaal weg was van sport, en helaas heb ik meerdere van zulke mentoren gehad…)

Studiekeuze en beroepsoriëntatie

Als er veel dingen zijn waar je rekening mee moeten houden en daarnaast niet goed weet wat je precies kunt en wilt, dan kan een studiekeuze maken best lastig zijn. In veel beroepen kom je toch dingen tegen die lastig kunnen zijn als je autisme, een visuele beperking, of in mijn geval allebei hebt. Telkens naar een andere locatie moeten reizen is onpraktisch omdat ik niet kan autorijden. Veel vergaderingen moeten bijwonen is voor mij erg vermoeiend. Zo is er bijna altijd wel iets wat een probleem kan worden en dat is lastig als je keuzes voor je toekomstige loopbaan wilt gaan maken. Je moet continu met van alles rekening houden, en dat is vermoeiend.

Zojuist heb ik je een aantal situaties voorgelegd die ik lastig vind/vond door mijn visuele beperking en mijn autisme. Ik kan nu in ieder geval het volgende zeggen: ik ben blij dat ik mezelf nu goed ken en dat ik nu weet waar ik moeite mee heb. Daardoor kan ik het aan andere mensen uitleggen en zij gaan het daardoor niet meer voor me invullen. Ik ben ook blij dat ik eindelijk een duidelijk beeld heb van wat ik wil gaan studeren. Oh ja, en ik ben blij dat ik geen verplichte gymlessen meer heb!

Tegen iedereen met een beperking* wil ik dit zeggen: leer je zwakke punten kennen en wees er ook duidelijk over tegen anderen. Dan gaan mensen je begrijpen en ze gaan dan veel minder vaak dingen voor je invullen.

*Autisme wil ik eerlijk gezegd geen beperking noemen. Mensen met autisme vinden veel dingen lastig, maar ze hebben ook veel kwaliteiten. Ik moest echter een woord kiezen.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *