Alleen naar Berlijn als slechtziende – deel 2

In juni 2019 maakte ik ondanks mijn beperkte zicht een reis naar Berlijn, in mijn eentje. Het reisverslag stond nog ergens in mijn Facebook-tijdlijn. Ik heb besloten om het in een licht aangepaste vorm op mijn website te publiceren. Ik wil namelijk niet alleen de mensen die ik ken, maar iedereen laten weten hoe ik dit ervaren heb. Misschien is het nuttig voor als je ook een visuele beperking hebt en graag op reis wilt, of je kunt gewoon goed zien en bent op zoek naar inspiratie voor een trip naar Berlijn.

Dit is deel 2. Deel 1 vind je hier en deel 3 hier.

Foto door Shvets Anna via Pexels

De avond van tevoren sloeg de spanning toe. Waar was ik aan begonnen? Ik zit hier alleen in een enorme, vreemde stad. Ik moet mijzelf redden met mijn beperkte zicht. Ik besloot dat ik rustig aan ging doen. De volgende ochtend lekker uitslapen. Ik had immers alle tijd, en het is allemaal al spannend genoeg.

Het was zaterdagochtend 10 uur. Ik werd wakker. Op mijn dooie akkertje heb ik me aangekleed en daarna vertrok ik met de metro naar de Alexanderplatz. Daarvoor had ik even snel croissantjes gehaald op het metrostation. Ja, in Berlijn kun je werkelijk OVERAL broodjes halen. Die Duitsers zijn volgens mij helemaal verslingerd aan brood.

Eenmaal op de Alexanderplatz aangekomen moest ik natuurlijk eerst de Fernsehturm bewonderen. Een vriendelijke man begeleidde mij vlak daarvoor naar de juiste uitgang van het metrostation, want ja, er waren heel veel uitgangen. Nog even een rondje lopen om vervolgens richting het Hauptbahnhof te vertrekken. Vanaf daar reisde ik met de metro naar de Brandenburger Tor.

Bij de Brandenburger Tor was een anti-Assad-demonstratie aan de gang. Gelukkig verliep het rustig en waren er maar weinig mensen aanwezig. Even wat foto’s maken van de Brandenburger Tor en daarna weer naar mijn kamer om even rust te nemen.

Na een rustmomentje vertrok ik naar station Zoologischer Garten en haalde ik – heel Duits – een broodje falafel. Tja, ik had geen zin om moeilijk te doen qua eten, ik deed het hele weekend al moeilijk genoeg.

Daarna vertrok ik nog even naar Checkpoint Charlie. Daar werd de situatie nagespeeld zoals deze ‘vroeger’ was. Het was indrukwekkend om te beseffen dat het een paar decennia geleden nog echte realiteit was. Ik kon gewoon ongestoord doorlopen, maar dat is natuurlijk niet altijd zo geweest. Morgen nog maar een keertje terug, wat een bijzondere plek. Vrijheid is een groot goed, mensen!

Op de terugweg sprak ik nog met een jongen die vroeg waarom ik hier was. Dat resulteerde in een leuk gesprek. Hij bewonderde mijn lef, dat is altijd leuk om te horen.

Moe, maar zeer voldaan keerde ik terug op mijn kamer. Ik belde nog even met een vriend om even mijn ei kwijt te kunnen. Toen dat gelegd was, besloot ik om met de kippen op stok te gaan.

Dat was deel 2! Lees hier deel 3.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.