Update gentherapie #3: is de druk al rustig?

Op 25 mei was ik wederom in Rotterdam. De vorige keer bleek de oogdruk te hoog. Ik kreeg een aangepast medicijnschema en ik moest een week later terugkomen om te laten controleren of het beter ging. Gaat het beter?

Waarom is die oogdruk zo’n probleem?

Als de druk in je ogen te lang te hoog blijft raakt de oogzenuw beschadigd en gaat je zicht achteruit. Dat willen we natuurlijk niet.

Nou, vertel, hoe gaat het nu?

De oogdruk is gelukkig weer normaal. Ik heb er een heel pakket aan nieuwe oogdruppels voor moeten gebruiken en ik kreeg ook nog pillen. De medicatie die ik al gebruikte moest ik afbouwen. De komende weken moet ik nog grotendeels door blijven gaan met de huidige medicatie. Dit om het linkeroog goed te laten genezen (want die is nog steeds een beetje van slag) en om de oogdruk op peil te houden. Met mijn rechteroog gaat het overigens goed. Op 18 juni moet ik wederom voor controle naar het ziekenhuis.

Wennen aan mijn ‘nieuwe’ zicht

Ik merk dat ik nog steeds moet wennen aan mijn huidige zicht. In het donker zie ik beter, dat wisten jullie al. Ik heb echter ook het idee dat als ik op een zonnige dag een gebouw binnenloop, ik minder lang aan de nieuwe lichtsituatie hoef te wennen. Ik heb het idee dat de situatie is omgedraaid: ik ervaar nu juist moeilijkheden als ik van binnen naar buiten loop. Ik ben nog altijd lichtgevoelig en dat trekt waarschijnlijk erg langzaam weg. Ik droeg nooit een zonnebril, maar nu kan ik op heldere dagen niet zonder. Ik heb het echter veel liever zo dat hoe het was. Een zonnebril dragen is geen probleem, lopen klunzen in een gebouw omdat je moet wennen aan het licht is erg vervelend, zeker als dat wennen minstens een minuut duurt. Bedenk maar eens hoe het is als je net een onbekend gebouw binnenkomt, je even niks ziet, je weg moet zoeken en er staan ondertussen allemaal mensen achter je die niet langs je kunnen. Aan de kant gaan lukt niet, omdat je niet ziet waar je moet staan om de mensen erlangs te laten.

Het spannendste is geweest

Het was jullie misschien al opgevallen: het spannendste is ondertussen wel achter de rug. Ik zit nu in de herstelperiode die helaas iets trager en hobbeliger verloopt dan gehoopt. Ik blijf voorlopig nog wel updates delen, omdat ik me kan voorstellen dat er mensen zijn die op de hoogte willen blijven. De updates zullen alleen wat minder frequent verschijnen, maar ehm… geen bericht is goed bericht, toch?

Dat was het weer voor nu. Zoals gezegd ga ik op 18 juni weer voor controle naar het ziekenhuis, dan komt er weer een nieuwe update.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *