Update gentherapie #5: drie maanden later

Afgelopen week was het zo’n drie maanden geleden dat ik in het Oogziekenhuis van Rotterdam behandeld ben. Op 13 juli werd ik weer de hele dag doorgemeten om te kijken wat de effecten van de behandeling zijn. Lees snel verder als je wilt weten hoe het er nu voor staat!

‘Oogbehandelingsstad’, of toch ‘Songfestivalstad’? Foto door Henk Mohabier via Pexels

Eerst nog even dit:

Begin juli was ik ook nog voor een controle in het ziekenhuis. De oogdruk was toen flink gezakt. Dat komt hoogstwaarschijnlijk doordat ik inmiddels al enkele weken ben gestopt met de prednisolon. Een tijdje terug mocht ik ook stoppen met een van de oogdruppels tegen hoge oogdruk.

13 juli

Het was weer een lange dag. Ik zal er niet langdradig over schrijven. De resultaten bleken heel positief. Het zien in het donker was nog steeds duidelijk beter (al merk ik dat natuurlijk zelf ook). Mijn gezichtsveld is in vergelijking met de laatste controle voor de behandeling gelijk gebleven. Dat is erg positief, ook als je bedenkt dat de oogdruk een tijdje te hoog is geweest. Het lijkt erop dat dit geen schade heeft aangericht. Qua gezichtsscherpte zit ik ook wederom op 50 à 60%.

Ik moet ook niet vergeten te vermelden dat de oogdruk weer helemaal in orde is. Een pilletje daartegen gebruik ik nu ook niet meer, en over een week moet ik naar de opticien om de oogdruk te laten meten. Als die dan nog in orde is, mag ik waarschijnlijk ook met de laatste oogdruppels stoppen en dan ben ik helemaal van de medicijnen af.

Wat ook erg positief is, is dat ik pas over drie maanden weer naar het ziekenhuis moet. Dat geeft rust, omdat ik de afgelopen drie maanden al zo vaak in Rotterdam ben geweest dat ik de weg ernaartoe zowat kan dromen.

Dus nu helemaal niets meer aan je hoofd?

Nee, niet helemaal. Volgende week heb ik de mondelinge examens, en wat betreft corona blijf ik nog even op mijn hoede, maar het is heel fijn dat ik niet meer om de twee weken naar Rotterdam hoef.

Oh ja, en nog even dit:

Voor mijn gevoel is mijn lichtgevoeligheid iets aan het afzakken. Ik hoop dat die ontwikkeling doorzet de komende tijd.

Dat was het voor nu. In oktober moet ik weer naar Rotterdam voor de ‘zesmaandencontrole’. Waarschijnlijk komen daar weinig spannende dingen uit. ‘Gentherapie-updates’ zullen er de komende tijd waarschijnlijk ook niet meer komen, maar als ik weer iets te melden heb, dan laat ik het jullie natuurlijk weer weten.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *