Eurovisiesongfestival 2021: mijn oordeel

Eindelijk was het zo ver: het Eurovisie Songfestival in Rotterdam. We hebben er twee lange jaren op moeten wachten. Er zijn weer een boel liedjes aan ons gepresenteerd. In deze blog lees je mijn review van tien inzendingen die mij net even wat meer opgevallen zijn.

Italië: Måneskin – Zitti E Buoni

Eerlijk, het is niet mijn ding. Het is echter wel energiek. De juiste bravoure, erg professioneel en goed gezongen. Er zijn veel mensen die van alternatieve rockmuziek houden, dus ik snap wel dat dit aanslaat. De boodschap ‘altijd jezelf zijn’ is en blijft actueel en belangrijk. Ik vind dat ze terecht gewonnen hebben, ook al waren ze niet mijn favoriet.

Frankrijk: Barbara Pravi – Voilà

Mijn favoriet voor de overwinning. Ik vond het heel smaakvol, ik hou ook van haar ‘jongensachtige’ stem. Het is heel vrolijk en licht en het klinkt heel vrij. Dat is ook hoe de zangeres zich nu voelt, na al die jaren. Eindelijk had ze de ballen om zo naar buiten te treden, en dat is haar gelukt met dit fijne chanson. Klein kritiekpuntje: de melodie doet mij denken aan Je Veux van Zaz, maar dat is geen ramp. Al met al een hele fijne, verfrissende inzending.

Noorwegen: TIX – Fallen Angel

Tja, ga er maar staan, met die engelenvleugels. Daar moet je wel lef voor hebben. Ondanks wat camouflagekleding vind ik toch dat hij zich erg kwetsbaar opstelt. In zijn teksten steekt hij zijn mentale problemen niet onder stoelen of banken, en, zoals men weet, vind ik het ook erg belangrijk om dingen bespreekbaar te maken. Het begrip ‘Fallen Angel’ kan misschien aanstootgevend zijn voor christenen, maar het is symbolisch gebruikt. Was het goed gezongen? Het kon beter, zeker in de eerste halve finale. De zenuwen hadden duidelijk invloed, maar… hij heeft het toch maar mooi gedaan! Geen slechte inzending, maar we hebben het Noorwegen beter zien en horen doen.

Polen: Rafał – The Ride

Neonlicht en in de studioversie flink wat autotune. Polen probeerde ook weer wat moois uit de kast te trekken. Is ze dat gelukt? Ik vind van niet. Het liedje is in principe niet verkeerd, het heeft echter niet echt een hoogtepunt. Het optreden in de eerste halve finale ging goed tot en met het eerste refrein, daarna leek het overenthousiasme van de zanger het over te nemen. Er klonk veel te veel enthousiast geroep naar het publiek en hij leek hier en daar buiten adem. Ik hoop dat Rafał er zelf van genoten heeft. Wat mij betreft was dit niet zo goed… Volgend jaar beter, Polen!

Portugal: The Black Mamba – Love Is On My Side

Volledig Engelstalig voor Portugal dit jaar. Mooie visuals in het begin, mooie kleding en een hele gave stem. Het liedje doet mij een klein beetje denken aan I Belong To You (Il Ritmo Della Passione) van Eros Ramazzotti en Anastacia. Luister maar goed, misschien begrijp je het. De tekst raakte mij, ik hoorde een boodschap van hoop die zó geloofwaardig werd overgebracht. Ik vond dit echt heel mooi gedaan en ik hoop dat Portugal in het vervolg de volledig Portugeestalige liedjes lekker voor nationaal succes bewaart, uitzonderingen daargelaten.

Griekenland: Stefania – Last Dance

Stefania kan in mijn review niet ontbreken natuurlijk, ze is natuurlijk ook een beetje ‘van ons’. Wat deed ze het overtuigend! Het liedje vind ik niet zo spannend, maar… dit neerzetten op achttienjarige leeftijd? Dat is wel bijzonder knap! Gefeliciteerd met deze prestatie!

Oekraïne: Go_A – ШУМ/SHUM

Ik moest even aan dit liedje wennen, maar dat had ik ook met hun inzending van vorig jaar. Wat hebben ze dit goed neergezet zeg! Met een gezonde dosis zelfverzekerdheid brengt deze groep een prachtige mix van Oekraïense folklore (die zangtechniek vind ik te gek) en moderne elektronische popmuziek. Ik hou hiervan en ik wil meer van ze horen!

Cyprus: Elena Tsagrinou – El Diablo

Ik begrijp wel dat dit aanslaat. Deze vibe is precies wat nu populair is. Ik vind het echter een beetje een goedkoop popliedje waar de commercie te veel vanaf straalt. Hierbij heb ik het over de eerder genoemde vibe, maar ook over het stukje Spaans (El Diablo in plaats van The Devil). Verder doet het liedje mij te veel denken aan Anywhere van Rita Ora (plagiaat-alarm!). Tot slot, de tekst vind ik wel wat te aanstootgevend voor christenen, ook al wordt er met de duivel hier een foute man bedoeld. Samenvatting: goedkoop popliedje, te gelikt en iets te aanstootgevend.

IJsland: Daði og Gagnamagnið – 10 Years

Allereerst: erg jammer dat ze er – precies op het moment wanneer het erop aankomt – niet live kunnen staan. De repetitie van 13 mei ging gelukkig heel goed. Wat vind ik hen toch leuk! Vrolijk en een beetje gek. Ze zijn allemaal goede bekenden van elkaar. Geen internationale schrijversteams en producers, gewoon lekker zelf doen. Dat waardeer ik ontzettend. Ik word hier echt vrolijk van en ik ben echt fan van ze. Ik wil ze zeker een keer live zien!

Nederland: Jeangu Macrooy – Birth Of A New Age

Natuurlijk mag Nederland niet ontbreken. Ik vond het tien keer niks, maar dat komt ook echt door het genre. Ik hou niet zo van gospel en Surinaamse invloeden, dat is echt puur een smaakdingetje. De inzending van vorig jaar vond ik toch echt beter, wat toegankelijker, en die vond ik ook al niet geweldig. Ik hoop echt dat Nederland het volgend jaar weer wat beter doet.

Dat was mijn recensie van het Songfestival van dit jaar. Ik vond het, ondanks de corona-issues, een mooie editie. Uiteraard hoop ik dat de editie van volgend jaar wederom een pareltje zal worden, én uiteraard hopen we allemaal dat Nederland in de komende jaren nog een keertje de winst pakt. Wat mij betreft sturen we volgend jaar Davina Michelle of Ilse DeLange.

Wie moet er volgend jaar voor Nederland naar het Songfestival volgens jou?

Eurovisiesongfestival 2020 – de liedjes (deel 3) + mijn top 10

De afgelopen twee jaar schreef ik op mijn Facebookpagina elk jaar een blogje over wat ik van de finaleliedjes van het Songfestival vind. Vanaf dit jaar staan deze blogs op mijn website. Nu het Songfestival helaas niet doorgaat dit jaar heb ik besloten om over alle liedjes mijn deskundige *kuch* mening te geven. Aangezien het om 41 liedjes gaat, wijd ik hier drie blogs aan. Dit is de de derde en de laatste. Hierna volgt mijn top 10!

Frankrijk: Tom Leeb – Mon Alliée (The Best In Me)

Wat een mooie stem, en wat een warmte. Dat is wel mooi. Het klinkt in de refreinen een beetje als een nummer uit de jaren ‘90. Ik hoor ook wel een soort vibe van de Backstreet Boys. Aangezien die tijd al een tijdje achter ons ligt, vind ik het voor nu een ‘oké’ liedje.

Moldavië: Natalia Gordienko – Prison

Een gedurfd nummer met ballen. Ik waardeer het lef in het lied. Ik vind het een beetje duister en in de refreinen een beetje druk. Warm of koud maakt het mij niet.

Servië: Hurricane – Hasta La Vista

Nogmaals een nummer met ballen. Dit had de zaal wel echt mee kunnen krijgen. Dit nummer heeft een lekkere energie. Hier en daar een beetje een ingewikkelde melodie, maar het herkenbare refrein en de energie maken het goed.

Cyprus: Sandro – Running

Sandro is een ontzettend goede zanger, maar ik had dat in dit nummer wel wat meer willen horen. Ik hoor te veel elektronische effecten. Nog even wat dieper ingaand op de zang: je hoort bij Sandro echt urgentie en hij kan echt veel gevoel in een liedje leggen. Alles wat hij zingt, geloof ik. Om die reden vind ik het jammer dat de refreinen voornamelijk gevuld zijn met geneurie. Gelukkig gaat dit nummer wel ergens over: we moeten door blijven gaan in moeilijke tijden, iets wat we nu allemaal wel weten. Al met al denk ik: Sandro had met een beter nummer kunnen komen.

Denemarken: Ben & Tan – YES

Dat is eens een verademing, een liedje met ‘gewone’ instrumenten, dat waren er tot nu toe nog niet veel. Gezongen door twee mensen die leuk zijn om naar te kijken. Het is een lekker positief liedje, een ‘happy song’, het geeft een verbindend, gezellig gevoel. Ja, ik vind dit leuk.

Rusland: Little Big – Uno

Rusland trekt soms opmerkelijke dingen uit de kast voor het Songfestival en dit jaar zijn ze weer met iets opmerkelijks gekomen. Moeten jullie ook denken aan de Deense groep Aqua (van Barbie Girl)? Ik in ieder geval wel. Met dit lied had het alle kanten op gekund tijdens het Songfestival. Ik vind het een beetje vreemd, maar het is ergens ook wel grappig.

Albanië: Arilena Ara – Fall From The Sky

Ze zingt met zo’n mooie stem en zo geloofwaardig. Oh, en ook weer zo’n krachtig liedje dit. Ja, dit raakt mij wel. Ook vind ik dit een van de betere nummers.

Slovenië: Ana Soklič – Voda

Zo’n zware stem zou je niet verwachten. Ik hou niet echt van dit soort stemmen, maar dat wil niet zeggen dat ze niet goed zingt. Daarnaast is het naar mijn mening niet erg dat ze in het Sloveens zingt, aangezien ze wel heel geloofwaardig zingt. Een powervrouw, deze zangeres. Het is echter niet mijn smaak.

Oekraïne: Go_A – Solovey

Fijn, weer zo’n mix tussen ‘moderne, westerse’ muziek en traditionele muziek. Het doet me denken aan de Poolse inzending van vorig jaar, en die vond ik toch iets beter. Ik waardeer de schoonheid van het tradionele, zeker. Dit is ook zo’n liedje dat je even twee keer moet luisteren voordat je het echt gaat waarderen.

Tsjechië: Benny Cristo – Kemama

Ben Cristovao heeft in zijn jeugd veel tegenslagen gehad, maar hij laat zich niet kisten. Dat zingt hij in zijn liedje, en dat is mooi. Hij is half-Angolees, en dat hoor je wel. Het liedje doet mij een beetje denken aan Akon, hoewel die uit Senegal komt. De tekst vind ik een beetje kinderlijk, maar doordat het liedje speels is, is dat geen issue vind ik. Het echte jammere aan dit liedje vind ik dat het niet echt goed blijft hangen, waardoor het mij niet helemaal heeft overtuigd.

San Marino: Senhit – Freaky!

Eens kijken, waar is San Marino mee gekomen dit jaar? Het nummer Freaky! van Senhit. Senhit benadert ‘anders zijn’ als iets positiefs, en tja, dat is het toch ook? Ik vind dit in ieder geval een belangrijke boodschap. Senhits stem is eentje waarvan ik hou. Het nummer is een beetje gek, maar dat vind ik ook leuk. Een beetje kinderlijk, speels, maar alles is in balans. Tja, ik waardeer dit wel, maar het is zeker geen winnaarslied.

Ierland: Lesley Roy – Story Of My Life

Ik vind het een beetje ‘puberaal’ klinken, ik hou ook niet van haar stem. Het doet me ook een beetje denken aan The Veronica’s, al bedoel ik dat niet per se negatief. Voor het na-na-na-na-stukje is duidelijk geïnspireerd op andere nummers. Nee, het is niet helemaal mijn ding. Laat ik wel positief afsluiten, het liedje is wel echt lekker energiek!

Malta: Destiny – All Of My Love

Er bestaat geen twijfel over dat Destiny een hele goede stem heeft. Het liedje is ook best moeilijk, dus dat moet ook wel door een goede zangeres gezongen worden. Ik vind het wel wat te mainstream en daarom zou als het aan mij zou liggen geen hoge eindpositie behalen. Echter, ik denk dat Europa anders had besloten.

Nederland: Jeangu Macrooy – Grow

Tja, er was nog één nummer dat nog niet aan de orde was geweest. Ik heb besloten om Nederland expres als laatste te behandelen. Oké, komt ie!

Jeangu heeft een fijne stem die me een beetje doet denken aan die van John Legend. Ik waardeer Jeangu’s openheid in de tekst die hij zingt. Echter, ik vind het liedje een beetje saai. Ik vind het te degelijk, te braaf. Wat ik ook niet zo tof vind, is dat het een beetje gospelachtig klinkt, en ik heb niks met gospel. Nee, dit liedje had het niet goed gedaan als het aan mij had gelegen. Sorry landgenoten!

Mijn top 10

1: IJsland (Daði og Gagnamagnið – Think About Things)

2: Zwitserland (Gjon’s Tears – Répondez-moi)

3: België (Hooverphonic – Release Me)

4: Finland (Aksel – Looking Back)

5: Verenigd Koninkrijk (James Newman – My Last Breath)

6: Israël (Eden Alene – Feker Libi

7: Albanië (Arilena Ara – Fall From The Sky

8: Noorwegen (Ulrikke – Attention

9: Duitsland (Ben Dolic – Violent Thing)

10: Denemarken (Ben & Tan – YES)

Dit was voorlopig mijn laatste blog over het Eurovisiesongfestival. Laten we met z’n allen hopen dat het volgend jaar wel gewoon door kan gaan, ook al is het zonder publiek en in een ander land. Het evenement brengt zoveel vreugde, en het brengt ons dichter bij elkaar. Allemaal duimen dus!

Gebruikte bronnen:

https://eurovision.tv/participant/sandro

https://eurovision.tv/participant/benny-cristo

https://eurovision.tv/participant/senhit

https://eurovision.tv/participant/jeangu-macrooy

Eurovisiesongfestival 2020 – de liedjes (deel 2)

De afgelopen twee jaar schreef ik op mijn Facebookpagina elk jaar een blogje over wat ik van de finaleliedjes van het Songfestival vind. Vanaf dit jaar staan deze blogs op mijn website. Nu het Songfestival helaas niet doorgaat dit jaar heb ik besloten om over alle liedjes mijn deskundige *kuch* mening te geven. Aangezien het om 41 liedjes gaat, zal ik hier drie blogs aan wijden. Op 6 mei jongstleden publiceerde ik deel 1, dit is deel 2!

Zweden: The Mamas – Move

Dit nummer is echt fantastisch gezongen! Met z’n drieën en dan zo krachtig, dat is echt ontzettend knap. Ik vraag me wel af over wie dit nummer gaat. Als het nummer niet over een specifiek iemand gaat, dan vind ik de tekst niet echt veelzeggend. Ik moet ook zeggen dat het nummer mij niet echt aangrijpt. Zweden komt altijd met goed inzendingen, maar dit nummer vind ik echt minder dan de voorgaande exemplaren.

Estland: Uku Suviste – What Love Is

Dit lied klinkt in mijn oren te veel als een typisch ‘Songfestivalliedje’. Verder vind ik de stem van Uku niet erg onderscheidend. Nee, Estland heeft het voor dit jaar veel te degelijk gehouden.

Portugal: Elisa – Medo De Sentir

Ik begrijp niet waarom Portugal zo vaak met Portugeestalige liedjes komt. Ze zijn er namelijk niet vaak succesvol mee. Salvador Sobral was echt een uitzondering. Wat mij betreft zijn ze ook dit jaar de fout ingegaan. Dit lied pakt mij simpelweg niet, al komt dat voornamelijk omdat dit nummer een beetje voortkabbelt. Ik krijg er geen energie van.

Verenigd Koninkrijk: James Newman – My Last Breath

Een liefdesliedje, degelijk, het klinkt goed. Heel geloofwaardig gezonden ook, en een mooie tekst. De Britten wilden dit jaar duidelijk iets goedmaken in vergelijking met de laatste jaren!

Zwitserland: Gjon’s Tears – Répondez moi

Oh jeetje, als ik dit liedje luister denk ik weer: wat jammer dat het festival dit jaar niet doorgaat. Alles aan Gjon is geweldig. Over die stem hoef ik niet zoveel te zeggen denk ik, dat spreekt voor zich. Het lied is voor hem erg persoonlijk en ik vind de boodschap ‘volg je eigen weg in het leven’ heel belangrijk. Sinds ik dat zelf besloten heb sta ik sterker in mijn schoenen en ik voel mij gelukkiger.

Tot slot: dit liedje weet me te raken en dat gebeurt niet zo vaak. Dit is een van mijn favorieten dit jaar!

Azerbeidzjan: Efendi – Cleopatra

Oeh, Efendi is wel een divaatje en het nummer is echt wel origineel. Hier en daar vind ik het wel echt te bewerkt en elektronisch. Het ligt er te dik bovenop. Verder vind ik het wel vrolijk en lekker pittig. Mja, toch wel leuk!

Noord-Macedonië: Vasil – YOU

Die Spaanse invloeden in de aanloop naar het refrein vind ik leuk. Voor de rest vind ik het een beetje te poppy en daardoor niet onderscheidend genoeg.

Bulgarije: VICTORIA – Tears Getting Sober

Een nummer dat mooi opbouwt met een mooie modulatie én een mooie tekst. Het nummer gaat over het overwinnen van je angst en pijn en weer doorgaan. Ik hou niet zo van Victoria’s stem, maar het liedje raakt mij wel. Een van de betere nummers!

Spanje: Blas Cantó – Universo

Een modern popliedje met een Spaanse tekst. Het is niet echt waar ik van hou en ik voel er simpelweg niet veel bij.

Wit-Rusland: VAL – Da Vidna

Eens kijken waar de Wit-Russen mee komen. Wat leuk! De man uit het duo is de producer van het Elly en Rikkert-liedje waarmee Wit-Rusland naar het Songfestival ging in 2017. Maar goed, laten we het over de inzending van dit jaar hebben. Lekker sexy, en de combinatie van westerse popmuziek en een Wit-Russische tekst vind ik erg leuk. Ja, ik vind dit goed.

Georgië: Tornike Kipiani – Take Me As I Am

Oeh, dit liedje is wel echt knotsgek. Er wordt een boel uit de kast getrokken. Ik vind het leuk dat Tornike lekker zichzelf is in dit nummer, dat is echt te gek. Echter vind ik het nummer hier en daar wel wat te overdreven. Al met al, nee, niet echt wat voor mij.

Polen: Alicja Szemplińska – Empires

Met het lied Empires wil Alicja ons vertellen dat we beter moeten omgaan met onze Aarde. Tja, dat vind ik nou ook. De boodschap is dus dik in orde. Alicja heeft een mooie, unieke stem die wat mij betreft goed past bij het nummer. De uithaal op het einde is echt indrukwekkend. Echter, ik vind het lied een beetje te ‘ingewikkeld’ voor een hoge positie in de finale. Het blijft niet echt hangen.

Noorwegen: Ulrikke – Attention

Een nummer met een goede dynamiek. Daarnaast geloof ik ook echt wat er gezongen wordt. Het nummer gaat over waarom we het anderen naar de zin gaan maken als we verliefd worden. Naar mijn idee is het liedje een les: we moeten op onszelf blijven letten als we verliefd zijn. Er is goed nagedacht over dit nummer. Mijn oordeel: zeker niet slecht!

Litouwen: The Roop – On Fire

Volgens deze groep moeten we onszelf niet afschrijven en onderschatten wegens onze leeftijd. Tja, waarom zouden we dat inderdaad doen? Ik wil immers starten met een voltijdstudie op mijn 24ste, en ik denk dat ik er meer klaar voor ben dan toen ik 18 was. De boodschap van het nummer is toepasselijk voor heel veel mensen en ook heel mooi. Toch vind ik het hier en daar een beetje klinken als een slechte poging van Rusland, al wil het nummer muzikaal gezien ook weer niet volledig de grond intrappen. Eindoordeel: qua tekst vind ik het nummer goed, voor de rest vind ik het een beetje matig.

Bronnen

https://eurovision.tv/participant/gjon-s-tears

https://eurovision.tv/participant/victoria

https://eurovision.tv/participant/val

https://eurovision.tv/participant/alicja-szemplinska

https://eurovision.tv/participant/ulrikke

https://eurovision.tv/participant/the-roop

Eurovisiesongfestival 2020 – de liedjes (deel 1)

De afgelopen twee jaar schreef ik op mijn Facebookpagina elk jaar een blogje over wat ik van de finaleliedjes van het Songfestival vind. Vanaf dit jaar staan deze blogs op mijn website. Nu het Songfestival helaas niet doorgaat dit jaar heb ik besloten om over alle liedjes mijn deskundige *kuch* mening te geven. Aangezien het om 41 liedjes gaat, zal ik hier drie blogs aan wijden. Dit is de eerste!

Roemenië: ROXEN – Alcohol You

We beginnen met de zuidoosterburen van de zuidoosterburen van de zuidoosterburgen van onze oosterburen. Wat heeft deze meid een te gekke stem! Het lijkt te gaan over dat een jongen haar liefde weigert. Er zit een bepaalde diepte in dit nummer. Het klinkt te gek, de woordspeling en de inhoud van het nummer matchen perfect. Echt een goed nummer.

België: Hooverphonic – Release Me

Dit is voor mij zo’n liedje dat ik even twee keer moet luisteren. Het gaat erover dat het soms beter is om een punt te zetten achter bepaalde dingen, ook al is dat soms moeilijk. Het is voor mij in het verleden ook al eens een zware dobber geweest.

Verder is dit muzikaal gezien typisch Hooverphonic, een andere band of artiest had nooit met zoiets kunnen komen, denk ik. Nee, dit is niet zomaar een goed nummer!

Italië: Diodato – Fai rumore

In mijn oren is dit zo’n typisch Italiaans liedje en ik denk dat een deel van Europa het niet snapt en daardoor niet zou waarderen. Er zit voor mij niets in dit nummer waarvan ik denk: oké, dit is echt interessant. Nee, het pakt mij niet.

Finland: Aksel – Looking Back

Een liedje over niet goed genoeg zijn, het continu stellen van doelen, alsmaar beter willen worden en meer. Aksel vindt dat we meer van het moment moeten genieten. Heel inspirerend! Voor de coronapandemie was ik zelf nooit écht tevreden en het lukte mij niet om met de dag te leven. Nu moeten we wel, en ik realiseer me dat dat toch wel zo zijn voordelen heeft. De boodschap van het lied is is hartstikke goed en nuttig. Aksel straalt wat verlegenheid uit, maar ik zie dat liever dan dat hij doet alsof alles goed gaat, terwijl je ziet dat hij zowat doodgaat van de stress. Aksel is écht, what you see is what you get. Ohja, en wat heeft hij een mooie stem. Het lied zelf klinkt in mijn oren degelijk, maar dat klopt ook helemaal met Aksels persoonlijkheid. Dit lied is een van mijn grote favorieten van dit jaar.

Armenië: Athena Manoukian – Chains On You

Hmm nee, dit is niet mijn ding. Een liedje met weinig inhoud, het kan zeker tippen aan Looking Back van Aksel. Daarnaast hoor ik Athena echt liever zingen dan rappen. Een beetje een ‘dirty’ liedje, en ik heb daar helemaal niks mee.

Israël: Eden Alene – Feker Libi

Een mix tussen veel verschillende stijlen, ik hoor er ook wel iets Afrikaans in. Lekker vrolijk, fijne stem om naar te luisteren. Veel verschillende talen in een liedje is iets wat ik vaak een beetje over de top vind, maar in dit liedje werkt het wat mij betreft wel. Het lied zit goed in elkaar en ik word er simpelweg blij van.

Australië: Montaigne – Don’t Break Me

Ik vind Montaigne’s manier van zingen niet echt mooi, het klinkt een beetje huilerig, vind ik. De performance in de officiële videoclip vind ik over de top. Het liedje lijkt gelukkig wel ergens over te gaan, naar mijn idee wil ze door een vroegere liefde met rust gelaten worden. Al met al vind ik het niet zo’n goed nummer.

Duitsland: Ben Dolic – Violent Thing

Een leuke jongen om naar te kijken met een absoluut unieke stem. Deze jongen is – vind ik – echt een veelbelovend talent. Het liedje is ook zeker niet slecht, het klinkt lekker energiek. De tekst lijkt geen diepe betekenis te hebben. Tja, het nummer lijkt gewoon over seks te gaan. Al met al vind ik het wel een van de betere inzendingen van Duitsland van de laatste jaren.

IJsland: Daði og Gagnamagnið – Think About Things

Dit is echt zo’n ‘feelgoodliedje’. Hier word ik gewoon blij van. Een vrolijke tekst, gewoon lekker los en vrolijk. Daarbij een leuke, gekke performance. Alles, inclusief de tekeningen van de artiesten en de choreografie, het klopt tot de laatste millimeter. Tja, als corona er niet was geweest hadden we volgend jaar naar Reykjavik gekund als het aan mij had gelegen!

Griekenland: Stefania – SUPERG!RL

Stefania komt met het liedje SUPERG!RL. Qua looks mag het van mij wel wat vriendelijker. Ook qua zang, zeker in de coupletten, vind ik het te ‘bitchy’ (en dat is niet beledigend bedoeld). Ik vind het liedje niet heel sterk.

Kroatië: Damir Kedžo – Divlji Vjetre

De zanger heeft een fijne stem om naar te luisteren. Kritiekpunten zijn dat het refrein wat mij betreft te ‘Songfestival-achtig’ klinkt. Het nummer is daarom niet erg origineel vind ik. Dat het nummer in het Kroatisch wordt gezongen vind ik dan juist wel weer een pluspunt, dat maakt het toch nog een beetje ‘anders dan anders’.

Oostenrijk: Vincent Bueno – Alive

Hmm, er is niet echt iets wat mij pakt in dit liedje. Je hoort wel bepaalde invloeden in dit liedje. Er zit iets positiefs in het nummer, maar er zijn dit jaar toch echt betere inzendingen.

Letland: Samanta Tīna – Still Breathing

Ik vind het lied op sommige punten wat te elektronisch. Echter, Samantha komt in dit nummer op voor vrouwen, wat iets goeds is, en helaas nog steeds nodig. Ik vind het lastig om echt iets inhoudelijk over het nummer te zeggen, omdat het niet echt mijn smaak is. Laten we in ieder geval zeggen dat Samantha een hele goede stem heeft.

Bronnen

https://eurovision.tv/participant/hooverphonic-1

https://eurovision.tv/participant/aksel-kankaanranta

https://eurovision.tv/participant/samanta-tina

Mijn Eurovisie op toen

Het Eurovisiesongfestival. We weten het allemaal. Het gaat dit jaar niet door vanwege de coronapandemie. Sinds twee jaar schrijf ik elk jaar een blogje op mijn Facebookpagina waarin ik mijn mening geef over de liedjes uit de finale. Dit jaar kies ik ervoor om over alle liedjes die gezongen zouden worden mijn mening te geven. Ik zal hier drie blogs aan wijden, aangezien het gaat om 41 liedjes, en dat zijn er nogal veel voor één blog.

Maar eerst: een terugblik! In deze blog wil ik het hebben over een aantal liedjes die de afgelopen jaren indruk op mij hebben gemaakt, of die mij om een andere reden zijn bijgebleven.

Tulia – Fire of Love (Pali się)

We beginnen bij de Poolse inzending van vorig jaar. Het haalde de finale helaas niet. Ik vind dit jammer, aangezien ik vind dat dit nummer heel goed in elkaar zit. Er is goed over nagedacht, het is een mix van traditionele Poolse muziek en moderne Westerse muziek. De gebruikte akkoorden in combinatie met de melodie bewijzen dat dit echt een muzikaal huzarenstukje is. Naar mijn mening is het erg jammer dat het traditionele element in het nummer niet gewaardeerd werd.

Nina Kraljić – Lighthouse

In 2016 haalde Nina Kraljić de drieëntwintigste plaats in de finale namens Kroatië. De liveperformances lieten helaas iets te wensen over, want Nina zong niet helemaal zuiver en de jurk deed naar mijn mening afbreuk aan de schoonheid van het lied en de zangeres zelf. De boodschap in dit liedje is dat als alle hoop verloren lijkt, je je altijd aan iets kunt vastklampen. Nina denkt bij het nummer zelf aan vrienden van haar die op een schip werken en lang van huis zijn, en zaken als heimwee die daarbij komen kijken. Ze denkt ook aan vluchtelingen.

Wat ik zo mooi vind aan dit nummer is onder andere de inspirerende tekst: er is altijd wel hoop en licht in donkere tijden. Iets wat vooral in deze tijd een nuttige boodschap is. Verder vind ik de mix van muziekstijlen erg mooi (ik hou enorm van die Balkansound). Tot slot mijn bewondering voor de dynamiek en de dosering van de zang: in het begin nog vrij zacht, maar daarna gaat de rem eraf. De emoties doen vervolgens hun werk. Gisteren luisterde ik het nummer nog en ik moest mijn tranen tegenhouden (en dat overkomt mij niet vaak bij muziek!). Lighthouse is niet voor niets mijn favoriete Songfestivallied tot nu toe.

Ik heb maar even geen filmpje van een live-performance in mijn blogje geplakt, want die vielen tegen.

Hatari – Hatrið mun sigra

Tja, mag ik? Vreemd genoeg is dit een guilty pleasure en hij stond gisteren zelfs nog op repeat. Ik zal haarfijn uitleggen waarom ik nog steeds naar het IJslandse finalelied (tiende plaats) van vorig jaar luister. Naar mijn mening is dit zo absurd dat het goed is. Muzikaal gezien vind ik dat het geniaal in elkaar zit. Er zitten zelfs SM-geluiden in de percussie verwerkt. Realiseer je, lieve lezer, dat hier heel goed over nagedacht is!

Verder geeft de klank van het nummer mij een soort adrenaline-kick. Tja, ik ben iemand die trekjes heeft die je niet van mij verwacht.

Uiteraard sta ik niet achter een boodschap als ‘haat zal zegevieren’. Met liefde bereiken we immers veel meer toch. Antikapitalisme vind ik echter zo gek nog niet. In onze (normale) wereld lijkt bijna alles om geld te draaien, en dat ten koste van ons milieu, ons klimaat en bepaalde volkeren op onze wereld. Geld is niet het belangrijkste. Liefde, geluk en gezondheid, dat is waar het om gaat.

Het is overigens jammer dat Hatari ondanks hun antikapitalistische boodschap wel een frisdrankbedrijf heeft opgericht. Tja, dat klopt natuurlijk niet helemaal!

EQUINOX – Bones

Bulgarije, 2018, nummer 14 in de finale. Wat mij pakt in dit liedje zijn de feilloze harmonieën, de Balkansound (ja, daar is ie weer) en de onderscheidende achtergrondmuziek.

Gaitana – Be my guest

Dit nummer leverde Oekraïne een vijftiende plek op in de finale van 2012. Zo’n goed nummer vind ik het niet en de tekst raakt mij niet zozeer. Echter, dit nummer heeft – vind ik – een of andere Songfestival-mooiweervibe, om het zo maar even te zeggen. Als ik het hoor, krijg ik zin om op vakantie te gaan naar een of ander mooi Balkanoord (terwijl ik nog nooit op de Balkan geweest ben. Ik weet dus verder niet hoe het er daar uitziet).

Michael Schulte – You let me walk alone

Michael Schulte eindigde voor Duitsland op nummer 4 tijdens de finale van 2018. Wat ik zo mooi vind is de dankbaarheid voor zijn vader, terwijl hij hem niet eens gekend heeft. Tijdens de live-uitvoering breekt hij niet, en toch weet hij de boodschap over te brengen, en dat met een zalige, warme stem.

Ik heb het nummer voor mijn zanglessen geoefend, en ik bedacht me: als ik het ooit live ga zingen, dan draag ik het op aan mijn opa aan mijn moeders kant. Hij kreeg een hersenbloeding toen ik drie jaar was en hij overleed toen ik twaalf was. Ik heb hem nooit goed gekend, maar ik heb veel talenten en interesses van hem geërfd. Hij sprak veel talen en hij was muzikaal. Soms zou ik willen dat ik kennis en passie met hem had kunnen uitwisselen.

Uiteraard zijn er nog zoveel andere leuke Songfestivalliedjes, maar ik heb er voor nu enkele gekozen. Misschien schrijf ik later nog zo’n blogje.

Welk Songfestivalnummer deed iets met jou en waarom?

Oh ja, laten we hopen dat het Songfestival volgend jaar wel gewoon doorgaat, en anders in 2022! Nu is er even iets anders dat prioriteit heeft, maar zoals Nina Kraljić zingt: er is altijd hoop en licht in donkere tijden!!!

Bronnenlijst

https://eurovision.tv/event/tel-aviv-2019/first-semi-final

https://eurovision.tv/story/croatia-nina-kraljic-will-sing-lighthouse

https://eurovision.tv/event/stockholm-2016/grand-final

https://www.youtube.com/watch?v=8QUM-_EbE2o

https://www.youtube.com/watch?v=U6bmKB3SHPY

https://eurovision.tv/participant/hatari

https://nl.wikipedia.org/wiki/Hatari_(band)

https://eurovision.tv/event/tel-aviv-2019/grand-final

https://eurovision.tv/event/lisbon-2018/grand-final

https://eurovision.tv/participant/michael-schulte

https://www.youtube.com/watch?v=N4YwSy4Q9k0

https://eurovision.tv/participant/gaitana

https://eurovision.tv/event/baku-2012/grand-final