Een visuele beperking en autisme, hoe is dat?

Als je autisme hebt kom je veel uitdagingen tegen in het leven. Zo is het ook als je een visuele beperking hebt. Echter, sommige mensen hebben het allebei, en daar ben ik er een van. In dit artikel zoom ik in op situaties waaruit blijkt dat deze combinatie soms heel ingewikkeld is.

Foto door Dmitry Demidov via Pexels

Dubbele spanning

Mijn autisme uit zich niet zozeer in een sociale/communicatieve beperking, niet meer althans. Ik ben door veel training en begeleiding op een aardig sociaal en communicatief niveau gekomen (althans, dat vind ik zelf ;)). Ik heb vooral sneller last van stress. Stel je dan maar eens voor wat er gebeurt als je een druk kruispunt wilt oversteken. Ik mis door mijn kokervisie het overzicht, dat maakt het al lastig en dat wekt zenuwen op. Door mijn autisme stijgt de spanning nog sneller.

Bij dit specifieke voorbeeld moet ik ook benoemen dat ik geluiden lastig kan filteren. Een voorbijrijdende vrachtwagen kan mij compleet uit mijn concentratie halen. Oversteken is soms dus best lastig, maar ik probeer rustig te blijven en daardoor lukt het altijd wel. Als het echt even niet gaat vraag ik hulp.

Onbegrip op school en bij begeleiders

Als kind was ik aangewezen op cluster 4-onderwijs, onderwijs voor kinderen met autisme, ADHD en aanverwante diagnoses. Voor mijn autisme was daar (meestal) begrip, maar voor mijn visuele beperking niet altijd. Dan krijg je situaties zoals deze: je kunt een pen niet vinden. De juf zegt dat je je bril moet opzetten (ik had toen alleen nog maar een bril om op het schoolbord te kunnen kijken). Dat terwijl dat niet helpt tegen ernstige nachtblindheid, en het was daardoor dat ik die pen onder de tafel niet goed kon vinden.

Even omdraaien: wel begrip voor mijn visuele beperking, maar niet voor mijn autisme. Ik heb vroeger fietstraining gehad van iemand die mensen met een visuele beperking begeleidt. Ik voelde mij ongemakkelijk bij die persoon, en als ik me vroeger ongemakkelijk bij iemand voelde, dan werd ik heel stil en dan zei ik niets. De trainer vond dat lastig, en er ontstonden spanningen.

Nog weer even iets moeilijks: de gymlessen op school. Door mijn beperkte zicht kon ik niet goed meedoen met bijvoorbeeld de balsporten, zeg maar gewoon helemaal niet. 80% van de lessen deden we een balsport, en ik denk dat dat was vanwege het sociale aspect (tja, cluster 4-onderwijs, dan kom je niet onder ‘verplicht sociaal doen’ uit).

Ik deed altijd toch maar mijn best om mee te doen, maar dat leverde veel frustraties op. Door mijn autisme kon ik dat niet goed uiten, en dat leidde tot aanvaringen met mijn gymdocent en soms ook met mijn mentor (in het geval mijn mentor helemaal weg was van sport, en helaas heb ik meerdere van zulke mentoren gehad…)

Studiekeuze en beroepsoriëntatie

Als er veel dingen zijn waar je rekening mee moeten houden en daarnaast niet goed weet wat je precies kunt en wilt, dan kan een studiekeuze maken best lastig zijn. In veel beroepen kom je toch dingen tegen die lastig kunnen zijn als je autisme, een visuele beperking, of in mijn geval allebei hebt. Telkens naar een andere locatie moeten reizen is onpraktisch omdat ik niet kan autorijden. Veel vergaderingen moeten bijwonen is voor mij erg vermoeiend. Zo is er bijna altijd wel iets wat een probleem kan worden en dat is lastig als je keuzes voor je toekomstige loopbaan wilt gaan maken. Je moet continu met van alles rekening houden, en dat is vermoeiend.

Zojuist heb ik je een aantal situaties voorgelegd die ik lastig vind/vond door mijn visuele beperking en mijn autisme. Ik kan nu in ieder geval het volgende zeggen: ik ben blij dat ik mezelf nu goed ken en dat ik nu weet waar ik moeite mee heb. Daardoor kan ik het aan andere mensen uitleggen en zij gaan het daardoor niet meer voor me invullen. Ik ben ook blij dat ik eindelijk een duidelijk beeld heb van wat ik wil gaan studeren. Oh ja, en ik ben blij dat ik geen verplichte gymlessen meer heb!

Tegen iedereen met een beperking* wil ik dit zeggen: leer je zwakke punten kennen en wees er ook duidelijk over tegen anderen. Dan gaan mensen je begrijpen en ze gaan dan veel minder vaak dingen voor je invullen.

*Autisme wil ik eerlijk gezegd geen beperking noemen. Mensen met autisme vinden veel dingen lastig, maar ze hebben ook veel kwaliteiten. Ik moest echter een woord kiezen.

Een ode aan het openbaar vervoer

Het openbaar vervoer is voor veel mensen iets waar ze vaak over klagen. Vertragingen, volle treinen en bussen, ga zo maar door. En ja, laten we eerlijk zijn, het is niet altijd even leuk om met de bus, trein, tram of metro te reizen. Vandaag leek het mij eens tijd om de voordelen van het openbaar vervoer onder een vergrootglas te nemen.

Foto door Elena Saharova via Pexels

Klimaatbewust bezig

We denken er niet altijd bij na, maar al die benzine die we verrijden wordt gemaakt van olie. Olie is een fossiele brandstof die ooit opraakt en het verbranden ervan veroorzaakt veel uitstoot van broeikasgassen. Iets wat we niet zouden moeten willen. Het klimaat verandert duidelijk. Bosbranden, overstromingen en extreem weer zijn niet alleen maar toekomstscenario’s. Ze zijn allemaal al onderdeel van het heden. Elk jaar worden er weerrecords gebroken. Het lijkt alleen maar erger te worden. Nee, die auto kunnen we echt beter zoveel mogelijk laten staan.

En ja, ik weet het, een bus stoot ook broeikasgassen uit, maar je bent (bijna altijd) milieuvriendelijker bezig als je de bus neemt. Er rijden overigens steeds meer elektrische bussen. Treinen rijden tegenwoordig vaak al op groene stroom.

Minder fileleed en asfalt

Als het autobezit toeneemt, neemt de filedruk toe en als gevolg daarvan worden er alsmaar meer wegen aangelegd en worden wegen alleen maar breder. Ik wil er eerlijk gezegd niet over nadenken hoe ons land er over 50 jaar uitziet wat betreft infrastructuur. Nederland is al hartstikke vol en ik maak mij er serieus zorgen over dat ons land vroeg of laat dichtslibt.

Stel je eens voor hoeveel ruimte we over zouden houden als we het aantal auto’s in Nederland zouden halveren…

Lekker relaxt

Stel, je woont in Eindhoven en je wilt een dagje naar Amsterdam. Je hoeft niet over de drukke wegen door het verkeer te jagen, maar je stapt op station Eindhoven Centraal in de trein en gaat lekker zitten. Nog geen anderhalf uur later sta je in hartje Amsterdam. Heerlijk toch? Met een dagkaart van bijvoorbeeld Kruidvat reis je spotgoedkoop heen en weer.

Iets wat niet iedereen kan, maar sommigen wel: in de trein kun je onderweg dingen doen zoals lezen of werken.

Gezond bezig

Doordat je naar het station of de bushalte moet lopen of fietsen en af en toe moet overstappen, heb je meer beweging. Dat is nooit verkeerd toch? Zo haal je die 6000 stappen veel makkelijker!

Minder boetes

Als je even niet oplet met rijden, kun je zo een boete te pakken hebben. In het openbaar vervoer is de kans op een boete klein. Als je altijd braaf incheckt en je gedraagt je een beetje, kan er weinig misgaan! 🙂

En nog even dit:

  • Minder verantwoordelijkheid omdat je zelf niet hoeft te rijden
  • Het openbaar vervoer is veiliger dan de auto
  • Geen parkeerkosten
  • Geen kosten van bijvoorbeeld aanschaf, autoverzekering, afschrijving, onderhoud, enzovoorts

Dat was het voor nu! Ik ben zo’n iemand die vind dat we vaker met het openbaar vervoer zouden moeten reizen, dus ik hoop dat ik je een zetje heb kunnen geven.

Waarom jij WEL goed genoeg bent!

Veel mensen hebben weleens last van het gevoel ‘niet goed genoeg zijn’. Ik ben daar een van, en dat terwijl ik weet dat dat stiekem dikke vette onzin is. Het leek me eens een goed idee om een heleboel redenen te verzinnen waarom iemand goed genoeg is. Haal er voor jezelf uit wat bij je past, of laat je inspireren en verzin zelf een paar redenen. Je zult ontdekken dat je er echt toe doet!

Foto door Belle Co via Pexels

Vriendschappen/relaties

  • Je bent altijd vriendelijk tegen anderen
  • Met jouw humor maak je iedereen aan het lachen
  • Dankzij jou is het altijd gezellig tijdens een bijeenkomst
  • Met jouw probleemoplossende vermogen vind je voor alles een uitweg
  • Als een ander in de put zit, trek jij hem er met jouw positieve instelling weer uit
  • Jij kan een gestresst persoon tot rust brengen
  • Je bent altijd bereikbaar voor vrienden die problemen hebben

Thuis/gezin

  • Dankzij jou blijft het huis schoon en opgeruimd, waardoor je partner na zijn/haar werk niet nog eens van alles in huis hoeft te doen
  • Je bent je buren niet tot last, omdat je geen herrie maakt/de planten in je tuin niet laat woekeren etc.
  • Je bent een fantastische vader/moeder die zijn/haar kinderen iets moois meegeeft voor hun toekomst
  • Dankzij jou hebben jouw kinderen geen honger of dorst
  • Zonder jou zouden je kinderen het een stuk lastiger hebben

Werk/studie/opleiding/vrijwilligerswerk

  • Je hebt dan misschien een laaggeschoolde baan, maar jouw werk is wel cruciaal om onze maatschappij te laten draaien
  • Je verdient je eigen geld en bent dus niet afhankelijk van een uitkering
  • Je doet je best om meer inkomen te genereren, zodat je minder afhankelijk wordt van uitkeringen/bijstand/andere mensen
  • Je doet een opleiding/studie waarmee je straks een baan kan vinden die cruciaal is in de maatschappij
  • Door jouw vrijwilligerswerk kan iemand anders meedraaien in onze maatschappij
  • Even wat concrete voorbeelden van het vorige punt: dankzij jou leert een vluchteling onze taal of heeft een oude dame elke week iets leuks te doen
  • Je werkt aan je ontwikkeling en je toekomst
  • Je hebt in ieder geval de intentie om iets goeds doen voor de wereld en je wilt niet de hele dag lanterfanten. Dat is ook al heel wat!

Je ziet het maar: er zijn voldoende redenen te verzinnen waarom jij er WEL toe doet. Onthoud ook dat iedereen zijn sterke en zwakke punten heeft. Ik, jij, je tante, iedereen. Ik hoop dat je iets aan deze blog hebt gehad!

Oh ja, nog even tot slot:

– Je kunt jezelf niet met iemand anders vergelijken. Iedereen is anders en de ene persoon heeft nou eenmaal wat meer moeilijkheden op zijn pad dan de ander. Jezelf met iemand anders vergelijken is feitelijk gezien dus helemaal niet eerlijk. 🙂 Nogmaals: iedereen is anders!

DEZE namen zie ik graag op het Eurovisiesongfestival!

Het Eurovisiesongfestival van 2021 is nog niet zo lang voorbij. Desondanks verheug ik me alweer op de volgende editie. Vandaag deel ik een paar van mijn voorkeuren wat betreft inzendingen in de komende jaren.

Bron: Pexels/Pixabay

Nederland: Ilse DeLange (maar dan solo) en Davina Michelle

Ilse DeLange werd samen met Waylon tweede op het Songfestival van 2014. In ons land is ze niet meer weg te denken uit de muziekwereld. Ook in Duitsland is ze sinds vorig jaar erg populair. Ze wordt zelfs een van de nieuwe juryleden van Deutschland sucht den Superstar, de Duitse versie van Idols. Het is duidelijk: Ilse kan het nog weleens goed gaan doen in haar eentje.

Nog even een terugblik op 2014:

Nog even over Davina Michelle: onderstaande video zegt toch genoeg? Ze gaf laatst wel aan dat ze volgend jaar zeer waarschijnlijk niet naar het liedjesfestijn afreist.

Finland: Erika Vikman en Aksel Kankaanranta

Erika Vikman is een zangeres die aanstootgevende onderwerpen niet schuwt. Ze zou best wel eens met een leuke, uitdagende act kunnen komen. In latex, op haar knieën voor een foute man bijvoorbeeld. Ik vind het stiekem wel grappig als een land met een opvallende act komt, en Erika Vikman zou dat prima kunnen doen.

Dat ze in haar moedertaal zingt maakt het juist leuk. Fins klinkt heel opmerkelijk, ik hoor nu al een aantal Songfestivalfans hun eigen interpretatie van haar inzending maken. 🙂

Vikman deed vorig jaar mee aan de Finse voorselectie van het Songfestival met het liedje Cicciolina, waarin ze zingt over een pornoactrice. Met het liedje wilde ze taboes doorbreken. Ze werd verslagen door Aksel Kankaanranta, maar Cicciolina werd wel een grote hit in Finland.

Zoals ik al heb vermeld: Aksel Kankaanranta won de Finse voorselectie van het Songfestival, maar ja, toen kwam corona. Dit jaar waagde hij opnieuw zijn kans bij de voorrondes, maar hij werd vijfde. In 2017 werd hij bekend door zijn deelname aan The Voice of Finland, hij eindigde als tweede.

Ik vind Aksel ontzettend authentiek. Hij heeft dan wel niet het uiterlijk van een popster, maar dat maakt het juist interessant. Hij lijkt dichtbij zichzelf te blijven. Zijn nummers gaan ook echt ergens over, en hij heeft een hele herkenbare stem.

Duitsland, Slovenie of Zwitserland: Ben Dolic

Ben Dolic zou vorig jaar voor Duitsland naar het Songfestival, maar ja, corona… Hij komt uit Slovenië, waar hij ook al eens meedeed aan de voorselecties voor het Songfestival. In 2018 eindigde hij als tweede bij The Voice of Germany.

Ben Dolic verdient wat mij betreft echt wel een kans op het Songfestival. Hij heeft een hele herkenbare stem en hij heeft duidelijk star quality. Een veelbelovend artiest die net zoals Michael Schulte een hoge positie voor Duitsland in de wacht kan slepen!

Waar noem ik in het kopje trouwens ook nog Zwitserland? Daar heeft deze jongen ook nog gewoond.

België: Charles

Charles is de artiestennaam van Charlotte Foret. Ze won in 2019 The Voice Belgique, de Franstalige tegenhanger van The Voice van Vlaanderen. Ze timmert hard aan de weg en ze is determined om het te maken als artiest. Als het aan haar ligt is ze niet de zoveelste winnaar die in de vergetelheid raakt. Haar diepe teksten en stoere uiterlijk maken haar erg interessant. Ze vindt het fijn om mensen te helpen met haar teksten.

Ze twijfelt nog over een deelname aan het Songfestival, maar wie weet…

Oh ja, ze schreef mee aan het Belgische Songfestivalnummer van de afgelopen editie: The Wrong Place van Hooverphonic.

Onderstaande video toont een gastoptreden bij The Voice Belgique 2021.

Denemarken: Ben & Tan

Net zoals Aksel Kankaanranta zouden Ben & Tan vorig jaar naar Rotterdam afreizen. Dit jaar werden ze – wat mij betreft helaas – niet geselecteerd voor de Deense voorrondes.

De twee jonge vocalisten leerden elkaar kennen tijdens hun deelname aan de Deense X-Factor. Ze maken prettige muziek met akoestische instrumenten. Dat is eens wat anders dan al die elektronisch klinkende nummers van de laatste tijd, al zijn er zeker wel elektronische invloeden te horen in hun muziek. Ik vind ze erg leuk samen en ze moeten die ene kans simpelweg een keer krijgen.

Noorwegen: KEiiNO

KEiiNO kennen we van hun deelname aan het Eurovisiesongfestival van 2019. Ze werden toen knap zesde dankzij hun favorietenrol bij het publiek. Ik was destijds niet heel enthousiast over ze, maar ik ben eens wat meer nummers van ze gaan luisteren. Deze nummers hebben een hele positieve vibe, af en toe wat jaren ’90-invloeden en positieve teksten.

Dit jaar deden ze opnieuw mee aan de Noorse voorrondes met het nummer Monument, maar ze eindigden op de tweede plaats. Wat mij betreft moeten ze het gewoon nog een keer proberen, want ik denk dat ze nog wel een keer hoog kunnen scoren.

Waar heb ik mijn info vandaan gehaald?

Als Songfestivalkenner kan ik een heleboel uit mijn hoofd opdreunen, maar ik heb ook het een en ander op moeten zoeken. De volgende bronnen had ik nodig:

AD.nl, Davina Michelle wil nog niet naar het Eurovisie Songfestival. https://www.ad.nl/show/davina-michelle-wil-nog-niet-naar-het-eurovisie-songfestival~a2d6df7f/

ESC Daily, Finnish song “Cicciolina” is far more than an Ode to a Porn-star. https://www.escdaily.com/finland-cicciolina-is-far-more-than-an-ode-to-a-porn-star-turned-politician/

Palmans, L. Interview Charles: ‘Ik wilde niet de volgende winnaar van The Voice zijn waar niemand nog iets van zou horen’. Dansende Beren. https://www.dansendeberen.be/2021/04/06/interview-charles-ik-wilde-niet-de-volgende-winnaar-van-the-voice-zijn-waar-niemand-nog-iets-van-zou-horen/

Mijn haat-liefdeverhouding met de zomer

Het is zomer, en ergens vind ik dat leuk en ergens helemaal niet. Veel mensen vinden de zomer het leukste seizoen, en dat is begrijpelijk. Vakantie, mooi weer, noem het maar op. Er zijn echter genoeg redenen waarom ik de zomer niet altijd leuk vind. In dit artikel leg ik je uit wat ik leuk vind aan de zomer en wat niet. Ook vertel ik jullie of ik blij ben als de zomer weer voorbij is.

Voor de zomerhaters: hopelijk bied ik jullie wat herkenning!

Mooi strandje, maar ik ga er niet de hele dag liggen. Foto door Fabian Wiktor via Pexels

Eerst maar eens de leuke kanten aan de zomer

De zomer heeft ons altijd genoeg leuks te bieden. Voor mij is dat vooral op vakantie gaan. Ik ben niet echt iemand van zon, zee, strand (daar later meer over), maar ik hou ervan om nieuwe plekken te ontdekken, me onder te dompelen in een nieuwe wereld en om mijn grenzen te verleggen. Er zijn genoeg plaatsen die ik nog niet ontdekt heb, dus er staan vast nog een boel reisjes voor me in het verschiet.

Verder is de zomer de ideale tijd om eens een dagje uit te gaan, iets wat ik de laatste tijd simpelweg te weinig doe. Vroeger was ik een enorme pretparkfan, en ik vind het nog steeds leuk om af en toe naar een pretpark te gaan. Verder bezoek ik graag dorpen en steden en ik zit graag op het terras.

Tot slot: het is vaak mooi weer in de zomer. Zeker niet altijd, daar straks meer over.

De schaduwkanten van de zomer

Nou, dat was het positieve wel. Er zijn namelijk genoeg redenen waarom ik de zomer niet altijd leuk vind. Ik zal ze hieronder opsommen.

Het weer: de zomer biedt vaak mooi weer, maar regelmatig is het ook te warm. Na twee dagen ben ik de hitte altijd alweer helemaal zat. Negentien graden met af en toe een wolkje vind ik heerlijk.

Weinig te doen: ondanks wat uitjes en met vakantie gaan vermaak ik soms niet echt goed tijdens de zomer. Voor mij duurt de vakantieperiode door omstandigheden altijd lang. Werken in de vakantie is nogal een uitdaging, omdat ik door mijn visuele beperking niet alles goed kan uitvoeren.

Lawaai: in mijn buurt valt dit nog mee, maar in de zomer zitten mensen altijd meer buiten, wat meer lawaai oplevert, ook ‘s avonds laat.

Oh ja, ik moet het toch even zeggen: waarom heeft men altijd drank nodig om het gezellig te hebben? Waarom harde muziek en idioot schreeuwen?

Komkommertijd: werkelijk waar NIETS op tv.

Iedereen gaat op vakantie: leuk natuurlijk, dat vind ik zelf ook. Het is echter vervelend als je een organisatie belt en juist die ene persoon moet spreken die op dat moment lekker aan een van de Spaanse Costa’s ligt te ontspannen.

Het gevoel hebben dat je iets leuks moet doen of bepaalde dingen leuk moet vinden: gelukkig heb ik hier steeds minder last van, maar op de een of andere manier lijkt het alsof het raar is als je niet van het strand houdt, of gewoon in het algemeen van mooi weer. Jullie raden het al: ik ben niet echt een strandmens. Twee uurtjes aan de zee, nou, oké dan, maar ook echt niet meer.

Conclusie: ben ik altijd blij als de zomer weer voorbij is?

Zoals ik al heb gezegd heeft de zomer zo zijn leuke kanten. Het is dé tijd om erop uit te gaan. De schaduwkanten maken het voor mij echter zo dat ik altijd blij ben als het weer september is. Alles is dan weer lekker normaal. Er heerst weer rust, reinheid en regelmaat. Het weer wordt wat normaler en er is weer van alles op tv.

De komende tijd geniet ik van de leuke dingen, maar ik kijk ook uit naar september.

Is de zomer jouw favoriete seizoen? Zo nee, naar welk seizoen kijk jij altijd uit?