Mijn haat-liefdeverhouding met de winter

Het is 25 februari. Dat betekent dat de meteorologische lente bijna begint. De winter is, net als de zomer, een seizoen waar ik een haat-liefdeverhouding mee heb. Wat vind ik leuk aan de winter en wat niet? Waarom vind ik dat? Lees het in deze nieuwe blog!

Vorig jaar schreef ik een blog over mijn haat-liefdeverhouding met de zomer. Wil je deze ook lezen? Klik dan hier.

Foto door Simon Berger via Pexels

Wat ik leuk/fijn vind aan de winter

In de winter kan het flink koud worden, al gebeurt dat in Nederland vanwege het veranderende klimaat niet vaak meer. Het fijne is dat je je op kou kunt kleden. Je hoeft het niet te koud te hebben, dat terwijl je in de zomer soms het liefste in je blootje over straat zou gaan, zo warm kan het zijn. Maar ja, dat mag niet van de wet en het is een beetje gênant. 😉

Ik noemde het al een beetje, maar in de zomer wordt het soms erg warm. Daar heb ik een hekel aan, zeker als het erg lang duurt. Ik word er altijd moe van. Daar hoef ik me in de winter niet druk om te maken.

In de winter zijn er ook een aantal feestdagen, zoals Kerst, Oudjaarsdag en Nieuwjaarsdag. Voor veel mensen staan deze dagen in het teken van gezellig samen zijn en lekker eten. Ik vind deze winterse feestdagen op zich wel nog wel oké, hoewel ik ook altijd weer blij ben als ze voorbij zijn.

Ik vind de winter ook altijd wel een knusse maand. Als het buiten slecht weer is, vind ik het heerlijk om lekker binnen op de bank voor de tv te zitten, dan geniet ik er ook extra van.

Wat ik niet leuk/fijn vind aan de winter

In de winter hebben we weleens te maken met stormen. We hebben er dit jaar al meerdere gehad en ze kunnen voor flink wat ellende zorgen. Treinverkeer dat wordt platgelegd, rondvliegende takken en andere dingen, noem het maar op. Ik word er onrustig van en ik vind het maar eng. Vorige week toen Eunice over het land trok ben ik voor de veiligheid maar binnen gebleven.

Sneeuw is ook zo’n fenomeen waar ik niet zo dol op ben. Vanwege mijn beperkte zicht is naar buiten gaan voor mij lastig als er veel sneeuw ligt, al helemaal als deze aanvriest. Het is voor mij niet te doen om me al glibberend over straat te bewegen. Vandaar dat ik vorig jaar een heel aantal dagen binnen zat toen er een pak sneeuw lag. Wat dat betreft heeft klimaatverandering ook voordelen: sneeuw komt minder vaak voor in Nederland.

In de winter zijn de dagen kort. Voor mij is dat extra vervelend, want ik zie slecht in het donker. Sinds mijn behandeling vorig jaar is mijn zicht in het donker wel beter, maar nog steeds niet optimaal. Ik red me nog steeds niet zonder een lange taststok, en onbekende plekken zijn voor mij taboe als het donker is. Ik ben blij dat ik me in het donker op bekende plekken prima red met een taststok (beter dan voor de behandeling overigens!), maar voor mij is het prettiger als het buiten licht is. De schemer is voor mij ideaal, omdat ik dan geen last heb van een felle lucht en ik zie dan nog voldoende om me prima te kunnen redden zonder lange taststok.

Overdag is het voor mij trouwens ook niet altijd prettig. Als de zon schijnt in de winter, staat hij altijd erg laag. Een pet dragen werkt niet, zo laag staat de zon. Een zonnebril helpt wel, maar neemt ook niet alle hinder weg. Ik loop daarom vaak met mijn hand boven mijn ogen over straat als de zon in de winter schijnt. Dat is vermoeiend.

Mijn eindoordeel over de winter

De winter biedt wat mij betreft goede dingen. Je kunt je kleden op het weer, er zijn feestdagen en de winter is een knusse maand. De minder leuke dingen zijn wat mij betreft de stormen, de sneeuw, de korte dagen en de laagstaande zon. Over het algemeen is de winter niet mijn favoriete seizoen, omdat het voor mij meer nadelen heeft dan voordelen.

Als je me nu zou vragen wat mijn favoriete seizoen is, dan zou ik zeggen: de lente. Waarom? Omdat de bomen en planten weer gaan bloeien, het weer regelmatig aangenaam is en omdat ik daardoor weer meer zin in dingen krijg en meer energie heb. De dagen worden weer langer, waardoor ik mobieler ben en de lente is het seizoen van, juist, het Eurovisiesongfestival!

Wat vind jij van de winter? Laat het me weten!

Trouwens, over het Eurovisiesongfestival gesproken: daar ga ik volgende maand weer over schrijven. Stee tjoent!

Mijn favoriete optredens bij The Voice wereldwijd #1

The Voice. Een programma wat in Nederland om terechte redenen van de buis is gehaald. Ik kijk het al jaren met veel plezier en ik volg ook een aantal versies in het buitenland. Ik kijk voornamelijk naar de audities. Met enige regelmaat wil ik een aantal optredens met jullie delen die mij de afgelopen jaren bekoord hebben.

Niet onbelangrijk om te vermelden: laten we onthouden dat de dingen die zijn gebeurd achter de schermen bij The Voice of Holland niet met het programma zelf te maken hebben, maar met de mensen die het gedaan hebben. Wat mij betreft is het format ‘The Voice’ daardoor niet ‘besmet’, al kan ik snappen dat andere mensen daar anders over denken.

Vandaag: een aantal van mijn favoriete ‘blind auditions’.

De microfoon: onmisbaar bij een goed optreden! Foto door Gezer Amorim via Pexels

Natalia Sikora – Cry Baby (Janis Joplin) (Polen, seizoen 2, 2013)

Dit is toch wel mijn favoriete optreden ooit bij The Voice. Het is ongelooflijk dat iemand een nummer kan brengen met zoveel ‘soul’ en dat ze tegelijkertijd de zaal compleet op zijn kop zet. Naar eigen zeggen maakt ze tijdens haar optreden contact met Janis Joplin, die al sinds 1970 niet meer op deze planeet rondloopt. Daarnaast laat ze horen dat ze qua zangtechniek behoorlijk wat in huis heeft, hoewel ze ook wat mindere momenten heeft.

Na bijna 9 jaar kan ik deze video nog steeds met veel plezier meerdere keren achter elkaar afspelen! Zeg nou zelf, het is fantastisch!

Hoe ver is ze gekomen? Ze heeft gewonnen!

Waarschuwing: zet het geluid niet te hard! 😉

KOLA – Sexy and I Know It (LMFAO) (Oekraïne, seizoen 11, 2021)

KOLA, of in het ‘normale’ leven Anastasia Proedioes, deed in 2021 een tweede poging bij Holos Krainy, de Oekraïense versie van The Voice. Ze bracht haar eigen versie van een nummer dat niet voor ieders oortjes bestemd is.

Ik vind het knap dat je vol vertrouwen iets kunt brengen waar je je eigen draai aan hebt gegeven. Dat moet je toch maar durven! Ze krijgt de coaches vanaf het begin al mee, al lijkt een van de vier niet helemaal bij de les te zijn…

Ze haalde de halve finale, tijdens haar eerste deelname in 2016 strandde ze in de Knock-outs, de ronde voor de liveshows.

Atanas Kateliev – Master Blaster (Jammin’) (Stevie Wonder) (Bulgarije, seizoen 6, 2019)

Met een nummer van Stevie Wonder kun je indruk maken, dat bewijst deze jongen wel. Met zijn herkenbare stem kan hij muzikaal gezien een boel kanten op. Soul, rock, funk, pop, hij kan het allemaal, en dat heeft hij later in het programma ook bewezen.

Het gemak en het plezier waarmee hij zijn auditienummer brengt spreken mij heel erg aan en wat mij betreft is het daarom niet onterecht dat hij meteen iedereen meekreeg.

Hij werd uiteindelijk de winnaar van seizoen 6.

Michael Kutscha – Sledgehammer (Peter Gabriel) (Duitsland, seizoen 7, 2017)

Beter dan het origineel! Ik hou van de energie, zijn unieke stemgeluid én de nummerkeus, al kan het natuurlijk zijn dat er binnen het programma bepaald is dat hij dat nummer moest zingen.

Yvonne Catterfeld, de vrouwelijke coach, twijfelt of het een man of een vrouw is, en volgens collega-coach Samu Haber maakt dat niets uit. Tja, dat is toch gewoon waarheid?

Een verbeterpuntje is wat mij betreft zijn uitspraak van de s.

Michael Kutscha haalde het tot en met de Knock-outs, we zagen hem dus niet in de liveshows.

Antoine Delie – La pluie (Orelsan ft. Stromae) (Frankrijk, seizoen 9, 2020)

Ik heb het origineel van dit nummer gehoord en het was niet bepaald mijn ding. Deze jongen weet mij echter wel te bekoren. Hij trekt meteen de aandacht naar zich toe met zijn piano en zijn mooie stem. Het is echt intrigerend, de hele zaal is op den duur muisstil. Dat vind ik bijzonder.

Terwijl ik dit tekstje schrijf luister ik ernaar, en ik raak steeds afgeleid. Hoe zou dat toch komen?

Kunnen jullie je voorstellen dat hij tijdens een van de liveshows We are the champions van Queen zong? Hij is ook nog eens veelzijdig!

Antoine Delie haalde de finale en hij eindigde uiteindelijk op de vierde plaats.

Dat was het voor nu. Over een tijdje deel ik weer een paar Voice-optredens die naar mijn mening de moeite waard zijn om te bekijken!

De voordelen van kind zijn

Als je deze blog leest, is de kns groot dat je volwassen bent. Tenminste, dat neem ik aan. Volwassen zijn heeft zo zijn voordelen. Twee voorbeelden: je kunt een heleboel dingen in je leven zelf bepalen en je hoeft je ouders niet meer te vragen om toestemming. Kind zijn heeft echter ook veel voordelen, besef ik nu ik volwassen ben. In deze blog leg ik uit wat er nou zo leuk is aan kind zijn.

RIP kindertijd… Foto door Yan Krukov via Pexels

Weinig hoeven

Het zal misschien niet voor iedereen hetzelfde zijn geweest, maar voor de meeste kinderen werd vroeger een boel gedaan. Er werd voor je gekookt en het huis werd schoongemaakt. De meeste kinderen hebben/hadden ook wel in meerdere of mindere mate klusjes in huis, maar veel dingen die je nu zelf moet doen deden je ouders/verzorgers voor je. Dan heb ik het nog niet eens gehad over het beheren van de financiën…

Toen je op de basisschool zat, kwam je uit school en dan was je vrij. Je kon gewoon naar vriendjes of vriendinnetjes toe en je hoefde niet te koken. Zoals ik al eerder aangaf: dat werd gewoon gedaan.

Je werd verwend

Zeg nou eens eerlijk, het was toch fijn als je moeder of vader je nog even ging voorlezen of samen met je ging zingen voor het slapengaan? Voor het geval je volwassen bent en alleen woont moet je elke avond eenzaam en alleen je bed in…

Voor sommigen van jullie werd het ontbijt klaargemaakt door je vader of moeder. Je kon meteen vanuit je slaapkamer aanschuiven. Nu moet je je ochtendmaal zelf fixen.

Je had minder zorgen

Waren de boodschappen al in huis? Was er al getankt? Was die rekening al betaald? Enzovoorts. Die dingen waren niet jouw probleem. Natuurlijk had jij zo je eigen zorgen, en die verschilden van kind tot kind, maar feit is wel dat volwassenen zich over veel zaken moeten bekommeren waar een kind zich niet mee bezig hoeft te houden. Over bovenstaande zaken bijvoorbeeld, maar ook over…

Juist.

De kinderen!

Nog even het volgende: ik heb bovenstaande blog overwegend geschreven vanuit het oogpunt van een kind dat in een ‘normale’ thuissituatie opgroeit. Uiteraard besef ik dat dat niet vanzelfsprekend is en dat er kinderen zijn die opgroeien met bijvoorbeeld slechts één ouder of bijvoorbeeld met huiselijk geweld.

Een ode aan vmbo’ers en mbo’ers

Er zijn mensen die negatief tegen het vmbo en het mbo aankijken. Volgens hen zijn deze niveau’s niet goed genoeg. Sommige mensen zijn zelfs teleurgesteld in hun kind als het niet op z’n minst havo-advies krijgt. Ik vind dat onzin. Het vmbo en het mbo zijn niet slecht, maar super belangrijk. Daarom vind ik het tijd voor een ode aan vmbo’ers en mbo’ers (oh ja, en ook aan leerlingen van het praktijkonderwijs).

Bron: pexels.com/pixabay.com

De maatschappij draaiende houden

Veel mensen die als hoogste opleiding een lage of middelbare opleiding genoten hebben gaan beroepen uitoefenen die nodig zijn om onze maatschappij draaiende te houden. Wat zouden we moeten zonder al die verpleegkundigen en verzorgenden die voor ons zorgen als we ziek en/of oud zijn? Hoe kwamen al die producten in de winkels zonder vrachtwagenchauffeurs? Hoe zouden onze straten eruit zien als het vuilnis niet werd opgehaald? Hoe zouden onze steden eruitzien zonder groenbeheerders? Ik kan nog wel even doorgaan, maar het moge duidelijk zijn: mensen met een laag- of middelbaar geschoold beroep zijn simpelweg nodig om onze samenleving niet vast te laten lopen.

Gewoon doen wat je leuk vindt

Veel mensen willen groeien. Groeien in hun carrière. Helemaal prima natuurlijk, maar het zou zeker niet de norm moeten zijn. Ik denk dat het veel belangrijker is dat je iets doet wat je leuk vindt, ook al is het een laaggeschoolde baan die weinig verdient. Zo ontmoette ik eens iemand die als buschauffeur werkte en dat vond hij helemaal geweldig. Helemaal prima toch?

We hebben uiteraard ook nog mensen die een hoge studie/baan kiezen, omdat ze dat gewoon leuk vinden. Ook prima.

Ik moet nu ook weer denken aan een telefoongesprek wat ik had met een uitzendbureau. Ik solliciteerde naar een baan, en ik kreeg meteen de vraag: waar wil je over 5 jaar staan? Ik was nog wat jonger, plus ik was erg onzeker over mijn eigen kunnen. Toen ik geen antwoord wist op die vraag werd ik meteen als ongemotiveerd weggezet en werd er gedreigd met een telefoontje naar het UWV. Ik wist niet wat me overkwam en het heeft me nog jarenlang achtervolgd.

Dus, ben je die bewuste persoon en lees je dit nu? Ga je diep schamen.

Ik begrijp best wel dat we mensen uit verschillende beroepen nodig hebben in onze maatschappij. Als er niemand een lerarenopleiding (hbo) doet, worden onze kinderen niet meer opgeleid. Of wat dacht je van rechters en advocaten, die zijn ook nodig. Echter: mensen moeten niet als ongemotiveerd/dom/whatever weggezet worden als ze doen wat ze leuk vinden, terwijl ze misschien een ‘hogere’ studie of baan aankunnen. Het aanzien moet van die ‘hogere’ studies en beroepen af.

Van praktijkonderwijs tot universiteit, van vuilnisman tot dokter, het is allemaal goed!